Αρχαία Α΄ Γυμνασίου: Μεταφράσεις κειμένων

Ενότητα 8: Ένα μοιραίο λάθος

Λουκιανός, Νεκρικοί Διάλογοι 17 (διασκευή) 

 ΖΗΝ .: Εσύ, Καλλιδημίδη, πώς πέθανες; Εγώ, πάντως, όντας παράσιτος κοντά στον Δεινία επειδή έφαγα περισσότερο απ’ όσο έπρεπε, έσκασα.

ΚΑΛ.: Η δική μου περίπτωση, όμως υπήρξε κάπως περίεργη. Γνωρίζεις ίσως και εσύ τον Πτοιόδωρο το γέροντα;

ΖΗΝ.: Τον άτεκνο, τον πλούσιο;

ΚΑΛ.: Εκείνον ακριβώς τον φρόντιζα πάντοτε, επειδή υποσχόταν ότι μετά το θάνατο του θα τον κληρονομούσα. Επειδή, όμως, ο γέρος πιο πολύ και από τον Τιθωνό ζούσε, για την κληρονομιά κάποιον δρόμο πιο σύντομο βρήκα· αφού δηλαδή αγόρασα δηλητήριο, έπεισα παρά τη θέλησή του τον οινοχόο, αμέσως μόλις ζητήσει να πιει ο Πτοιόδωρος, αφού το βάλει σε ποτήρι του κρασιού, να το έχει έτοιμο και να το δώσει σε αυτόν· και, αν κάνει αυτό, ορκίστηκα ότι θα τον αφήσω ελεύθερο.

ΖΗΝ.: Τι έγινε λοιπόν; Γιατί μοιάζεις ότι θα πεις κάτι πολύ παράδοξο.

ΚΑΛ.: Αφού λοιπόν μετά το λουτρό μας ήρθαμε (στο σπίτι), το παλικαράκι, που είχε βέβαια έτοιμα δύο ποτήρια κρασιού, δεν ξέρω πώς έδωσε σε μένα το δηλητήριο, και στον Πτοιόδωρο έδωσε το ποτήρι που δεν περιείχε δηλητήριο· έπειτα, εκείνος έπινε, ενώ εγώ αμέσως κειτόμουν ξαπλωμένος παίρνοντας τη θέση εκείνου νεκρός. Γιατί γελάς με αυτό, Ζηνόφαντε; Κι όμως δεν έπρεπε βέβαια να γελάς σε βάρος ενός φίλου.

Αρχαία Α Γυμνασίου: Μεταφράσεις κειμένων

Ενότητα 7: Η λύση του γόρδιου δεσμού

Ἀρριανός, Ἀλεξάνδρου Ἀνάβασις 2.3.1 - 8 (διασκευή)

  

 Όταν έφτασε ο Αλέξανδρος στο Γόρδιον, τον κατέλαβε πόθος να δει την άμαξα του Γορδίου και το δεσμό του ζυγού της άμαξας. Και μεταξύ άλλων και αυτό λεγόταν για την άμαξα, ότι δηλαδή, όποιος λύσει το δεσμό του ζυγού της άμαξας, αυτός ήταν ορισμένο από τη μοίρα να εξουσιάσει την Ασία. Και ο δεσμός ήταν από φλούδα κρανιάς και σε αυτόν δε φαινόταν ούτε τέλος ούτε αρχή. Ο Αλέξανδρος, επειδή αδυνατούσε να βρει τη λύση του δεσμού, αλλά δεν ήθελε να τον αφήσει άλυτο, γιατί φοβόταν μήπως αυτό προκαλέσει αναταραχή στο πλήθος, αφού χτύπησε με το ξίφος του, έκοψε το δεσμό και είπε ότι λύθηκε. Απομακρύνθηκε, λοιπόν, από την άμαξα ο ίδιος και οι σύντροφοί του με την ιδέα ότι ο χρησμός για τη λύση του δεσμού είχε εκπληρωθεί. Και πράγματι τη νύχτα εκείνη βροντές και λάμψη από τον ουρανό έδωσαν σημείο επιδοκιμασίας· γι’ αυτό το λόγο ο Αλέξανδρος την επόμενη μέρα πρόσφερε θυσία στους θεούς που του φανέρωσαν τα σημάδια και τον τρόπο λύσης του δεσμού.

Αρχαία Α' Γυμνασίου: Μεταφράσεις κειμένων

Ενότητα 6: Η ομορφιά δεν είναι το παν

 Μύθος του Αισώπου (διασκευή)

 Ένα μεγάλο ελάφι σε εποχή καλοκαιριού, καθώς διψούσε, φτάνει κοντά σε κάποια πηγή καθαρή και βαθιά και, αφού ήπιε όσο ήθελε, παρατηρούσε τη μορφή του σώματός του. Και κυρίως επαινούσε τη φύση των κεράτων του με την ιδέα ότι αυτά ήταν στολίδι για όλο το σώμα του. Αντίθετα, κατηγορούσε τη λεπτότητα των ποδιών του, επειδή, κατά τη γνώμη του, δεν μπορούσαν να αντέξουν όλο το βάρος του. Κι ενώ ασχολούνταν με αυτά, ξαφνικά ακούγεται γάβγισμα σκυλιών και κυνηγοί βρίσκονται κοντά. Και αυτό άρχισε να τρέχει ορμητικά, για να ξεφύγει και, όσο έτρεχε σε ομαλό έδαφος, σωζόταν από την ταχύτητα των ποδιών του. Όταν όμως έπεσε σε αδιαπέραστο και πυκνό δάσος, επειδή του μπλέχτηκαν τα κέρατα, παγιδεύτηκε και έμαθε εξ ιδίας πείρας ότι πράγματι ήταν άδικος κριτής των ατομικών του χαρακτηριστικών, επειδή κατηγορούσε αυτά που το έσωζαν, ενώ επαινούσε αυτά που το πρόδωσαν.

Αρχαία Α΄ Γυμνασίου: Μεταφράσεις κειμένων

Ενότητα 5: Ο πλούτος της αττικής γης

Ξενοφών, Πόροι 1.1.5 (διασκευή)

 Μερικοί από τους ηγέτες της Αθήνας έλεγαν ότι δήθεν γνωρίζουν το δίκαιο, λόγω όμως της φτώχειας του λαού αναγκάζονται να είναι πιο άδικοι απέναντι στις πόλεις. Εξαιτίας αυτού επιχείρησα να διερευνήσω αν θα μπορούσαν με κάποιο τρόπο οι πολίτες να συντηρηθούν από τη χώρα τους. Άρχισα, λοιπόν, να σχηματίζω την γνώμη ότι δηλαδή η χώρα είναι από τη φύση της ικανή να παρέχει πάρα πολλούς πόρους/ έσοδα. Γιατί οι εποχές εδώ είναι πάρα πολύ ήπιες· και τα φυτά που σε πολλά μέρη ούτε καν φυτρώνουν, εδώ καρποφορούν. Και όπως ακριβώς η γη, έτσι και η θάλασσα γύρω από τη χώρα, παρέχει κάθε λογής αγαθά. Και ασφαλώς, όσα, βέβαια, αγαθά δίνουν οι θεοί στους ανθρώπους σε κάθε εποχή, και αυτά όλα εδώ πάρα πολύ νωρίς αρχίζουν και πάρα πολύ αργά σταματούν. Επιπλέον, έχει και παντοτινά αγαθά η χώρα. Υπάρχει εκ φύσεως, λοιπόν, σ’ αυτήν άφθονο μάρμαρο, από το οποίο γίνονται πάρα πολύ όμορφοι ναοί, πάρα πολύ όμορφοι βωμοί, και πολύ κομψά για τους θεούς αγάλματα. Υπάρχουν όμως και μερικές περιοχές που, όταν καλλιεργούνται, δεν παράγουν καρπούς, όταν όμως αξιοποιούνται για εξόρυξη, μπορούν να θρέψουν πολύ περισσότερους απ’ όσους θα έτρεφαν αν καλλιεργούνταν. Και ασφαλώς έχει κοιτάσματα αργύρου.

Αρχαία Α΄ Γυμνασίου: Μεταφράσεις κειμένων

Ενότητα 4: Ένα ταξίδι επιστημονικής φαντασίας

Λουκιανός, Ἀληθής Ἱστορία 2.3.4 (ελεύθερη διασκευή)

 Είχαμε πλεύσει, λοιπόν, περίπου τριακόσια στάδια και προσορμίζαμε σε ένα νησί μικρό και έρημο. Αφού μείναμε στο νησί πέντε μέρες, την έκτη ξεκινούμε και την όγδοη διακρίνουμε πολλούς ανθρώπους να τρέχουν εδώ κι εκεί πάνω στη θάλασσα, που έμοιαζαν μ’ εμάς σε όλα, δηλαδή και στο σώμα και στο μέγεθος εκτός μόνο από τα πόδια · γιατί αυτά τα είχαν κατασκευασμένα από φελλό· γι’ αυτό το λόγο μάλιστα, νομίζω, και ονομάζονται Φελλόποδες. Απορούσαμε, λοιπόν, βλέποντάς τους να μη βουλιάζουν, αλλά να μένουν πάνω στα κύματα και να βαδίζουν χωρίς φόβο. Και αυτοί μας πλησιάζουν και μας χαιρετούν στα ελληνικά και λένε ότι βιάζονται (να φτάσουν) στη Φελλώ, την πατρίδα τους. Μέχρι ενός σημείου, λοιπόν, μας συνοδεύουν τρέχοντας δίπλα μας, έπειτα, αλλάζουν δρόμο και προχωρούν ευχόμενοι σε μας «καλό ταξίδι».